Kennis over ongeschreven regels, is kennis over samen leven
Uitgangspunt:
‘Het overdreven streven naar gemengde wijken maakt meer kapot dan je lief is. Het kan leiden tot afbraak van sociale netwerken en tot neveneffecten in andere buurten en wijken.’
en:
‘In wijken die qua samenstelling het meest gemengd zijn, zijn bewoners het minst op de eigen buurt georiënteerd.’ (Citaat uit: Hulsman, 2003) [Forum]
Project samenvatting
Het boek van ongeschreven regels
Hangjongeren maken hun privédomein in de openbare ruimte. Dat wordt meestal als een probleem gezien. Kennelijk is het niet toegestaan om een privéruimte in het openbaar te hebben. Maar zijn er dan grenzen te definiëren tussen eigen en publieke ruimte? Wanneer is het wel toegestaan om een privédomein in de openbare ruimte te hebben? Is er een link tussen de mensen die over hangjongeren klagen en de hangjongeren zelf?
Deze vragen gaan slechts zijdelings over ruimte of onveiligheid. Ze gaan in de eerste plaats over geschreven en ongeschreven regels. Regels die niet alleen gelden voor hangjongeren, maar ook voor anderen die hun plek in de openbare ruimte claimen, bijvoorbeeld door eigen tuinen of terrassen op straat aan te leggen.
Ongeschreven regels blijken vaak belangrijker dan geschreven regels; ze vormen de basis bij het claimen van openbare ruimte. Het interessante van deze ongeschreven regels is de manier waarop ze worden gehanteerd.
Het boek van ongeschreven regels is een zoektocht naar nieuwe, ongeschreven regels. Tijdens de zoektocht worden niet alleen methodes ontwikkeld om deze ongeschreven regels te vinden, maar ook om ze bespreekbaar te maken. Zo’n discussie over ongeschreven regels is moeilijker dan één over geschreven regels, maar levert belangrijke inzichten over de utopische gedachten van bevolkingsgroepen, over de manier waarop ze elkaar raken en ze met elkaar in conflict komen. Het beschrijven van iets dat ongeschreven is, is dan ook geen paradox, maar een instrument om tot nieuwe visies te komen op het samenleven en op de ogenschijnlijke tegenstrijdigheid van privéruimte in het openbare domein.
Vraagstuk:
Welke relatie tussen bewoners en wijk wil de overheid bevorderen en waarom? Hoe verhoudt integratie zich tot sociale cohesie?
Subvragen:
> Hoe kan de spanning tussen het zelfbeeld van (groepen) burgers en het wereldbeeld van de overheid worden opgelost?
> Welke utopische gedachten over een samenleving leven er onder de verschillende bevolkingsgroepen? In hoeverre zijn overheden bekend met deze gedachten?
Het vraagstuk raakt aan de vraagstukken van Forum, Ymere, Gouda en Escamp. Het vraagstuk maakt ook deel uit van de vraag: wat is ‘De Goede Stad’? (Vrede van Utrecht)
Project summary
The Book of Unwritten Rules
Young people who hang out on street corners and in parks turn public space into their own private domain. Usually this is seen as a problem. Apparently, creating a private space in public is not permissible. But are there definable limits to private and public space? When is it permissible to have a private domain in public? Is there a link between the people who complain about loitering youths and the youths themselves?
These questions are only indirectly related to issues of space or safety. Primarily they have to do with written and unwritten rules, rules that apply not only to loitering youths but also to others who claim their own spot in a public space − by planting a sidewalk garden, for example, or turning the sidewalk into a private patio.
Unwritten rules are often more important than written ones; they form the basis for making claims on public space. The interesting thing about these unwritten rules is the way they are applied.
The Book of Unwritten Rules is a search for new unwritten rules. The search involves developing methods not only for finding these rules but also for encouraging open discussion of them. Discussing unwritten rules is more difficult than discussing written ones, but it provides important insight into the utopian ideas of certain population groups, about how they touch each other and come into conflict with each other. So describing something that is unwritten is not a paradox but an instrument for arriving at new ideas about living together and about the apparent contradiction of private space in the public domain.
Grafisch ontwerper Jurga Želvyté studeerde in 2009 af aan de Hogeschool voor
Jurga Želvyté
23-08-1981
jurga.ze@gmail.com
www.jurgazelvyte.com
Opleidingen 2005 - 2009
Hogeschool voor de Kunsten Utrecht, Grafische vormgeving, HBO
2003
Vilnius College of Building and Design, Binnenhuisarchitectuur en reclame, MBO
1999
S. Neries middelbare school Vilnius
Beroepspraktijk09.2008 - 02.2009
Hik Ontwerpers/Gemeente Utrecht, Interdisciplinaire groepsopdracht ´Overvecht Centrum´
04.2008 - 07.2008
Vandejong, Stagiaire grafisch vormgeving
09.2008 - 11.2008
HKU, Student assistant grafisch vormgeving
23.05.08 - 14.06.08
DUEL FUEL, Groepstentoonstelling in AcademieGalerie in Utrecht
12.2006
HKU Symposium ´Terrorisme´, Presentatie van eigen project ´Theoretical danger´
Annette Krauss is beeldend kunstenaar. Haar artistieke praktijk richt
Annette Krauss is visual artist. For No Academy 2008 she conducted the project of Femke Herregraven. Her artistic practice addresses the intersection of arts and politics, in terms of participatory practices, performativity and educational investigations. Exhibitions include Künstlerhaus Stuttgart, IASPIS Stockholm, Casco Utrecht and Van Abbemuseum Eindhoven. She was part of the conception team of the first youth program of Documenta 12. Annette Krauss is affiliated to No Academy as an advising expert and concucted the projects of Jurga Želvyté (2009-2010) and Femke Herregraven (2008-2009).